گل پاییزی

فراموش شده ام ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

golepaeezi — Fri, 04 Jul 2008 07:28:21 GMT

کسی چه میداند ؟ انتهای تاریکیست یا ابتدای روشنایی!........................
سکون و ایستایی به سر منزل خود رسیده است!...............................
من در مرز روشنایی ایستاده ام ،‌نیمه راه مقصدم را میگویم....................
و هیچ تنابنده ای مقصد مرا آن طور که تو میشناسی،‌نمیشناسد.............
همه شانه بالا می اندازند، نگاهی میکنند ، گاهی میخندند و میگذرند!.......
......................و من اینجا تا طلوع منتظر میمانم ، شاید همسفر شدیم.
........................................................میدانی نگرانی ام از چیست؟
......................................اینکه تو هم مقصدت را عوض کرده باشی!!!
...........................................................................................
..............آرزویم این است،راه گم نشود ،چه با من ،چه بی من!
آسمان ، من می نویسم ، چه با تو ، چه بی تو

خود ما

golepaeezi — Fri, 13 Jun 2008 08:22:18 GMT

خداوند همیشه به عیادتمان می آید

اما اکثرا ما خانه نیستیم

گلی که محبوب خدا باشد

بدون باران هم رشد می کند

ماه من غصه چرا ؟

golepaeezi — Fri, 13 Jun 2008 08:19:55 GMT

تومراداری ومن

هرشب وروز

آرزویم همه خوشبختی توست!

ماه من!دل به غم دادن واز یاس سخن ها گفتن

کار آنهایی نیست که خدارادارند...

ماه من!غم واندوه اگر هم روزی مثل باران بارید

یا دل شیشه ای ات ازلب پنجره عشق زمین خورد وشکست

بانگاهت به خداچتر شادی واکن

وبگو بادل خود که خدا هست خداهست!

ماه من!

غصه اگر هست بگو تاباشد!

معنی خوشبختی

بودن اندوه است...!

این همه غصه وغم این همه شادی وشور

چه بخواهی وچه نه!میوه یک باغند

همه راباهم وباعشق بچین ...

ولی از یاد مبر

پشت هر کوه بلند سبزاه زاری است پر ازیاد خدا

ودر آن باز کسی می خواند

که خدا هست خداهست

golepaeezi — Wed, 21 May 2008 18:44:41 GMT

نگاهی کن مرا یک لحظه و دریاب

سکوت و مهر لبهایم

نه از شرم است .

درون چشم هایم خواهشی بر پاست

دلم را به دریا می زنم

دلم را میکنم دریا

درونت غرق خواهم شد

خواهم گفت : با تو....

نگاهم را نگاهی کن

نگاهت سرد وخاموش است

باکی نیست

من آنرا تا ابد تا بی نهایت

دوست خواهم داشت

عشق

golepaeezi — Wed, 21 May 2008 18:41:49 GMT

عشق ايستادن زير باران وخيس شدن با هم نيست

دوستي يعني يكي براي ديگري چتري شود

و ديگري هرگز نداند كه چرا خيس نشد

صحبت می کنم

golepaeezi — Wed, 21 May 2008 18:41:13 GMT

حافظ کنار عکس تو من باز نیت میکنم
انگار حافظ با من و من با تو صحبت میکنم
وقت قرار ما گذشت و تو نمی دانم چرا
دارم به این بد قولیت دیریست عادت میکنم
چه ارتباط ساده ای بین من و تقدیر هست
تقدیر و ویران میکند من هم مرمت می کنم
در اشتباهی نازنین تو فکر کردی این چنین
من دارم از چشمان زیبایت شکایت می کنم
نه مهربان من بدان بی لطف چشم عاشقت
هر جای دنیا که روم احساس غربت می کنم
بر روی باغ شانه ات هر وقت اندوهی نشست
در حمل بار غصه ات با شوق شرکت میکنم
یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت
هر چند اندک باشد آن را با تو قسمت میکنم
خسته شدی از شعر من زیبا اگر بد شد ببخش
دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت میکنم

خداوندا

golepaeezi — Wed, 21 May 2008 18:38:50 GMT

شب است و ماه می رقصد

ستاره نقره می پاشد

شقایق بوسه می خواهد ز لبهای هوس انگیزه زنبق ها

من اما سخت می گریم

خداوندا تو می گفتی که نامردان بهشت را نمی بینند

من اما دیده ام

نامرد مردانی که از خون پاک مردان کاخ می سازند

حرف خودت

golepaeezi — Thu, 24 Apr 2008 16:29:07 GMT

" حرف خودت را "

هر شب گوشزد می کنم به خودم

تا صبح فردا

روز تازه ای باشد

به این ترتیب همه چیز روبه راه می شود

فقط یک مساله ی کوچک باقی است،

این که : . . .

شاعر : حسین جلال پور

golepaeezi — Thu, 17 Apr 2008 10:50:09 GMT

یک صندلی کنار من از یک نفر کم است

بی تو چقدر جرات ِ ) امّا ـ اگر( کم است

من می توانم از همه حتّی گذشته ام

امّا برای از تو گذشتن جگر کم است

ما را که مثل بچّه ی آدم نشسته ایم

گفتند مثل این که دو تا دربه در کم است

تا بوده _ از همیشه_ همین طور بوده است

پای درخت تا وسط آمد تبر کم است

در پارک های زمزمه و پرسه های من

چیزی شبیه عطر خوش هم سفر کم است

ماندیم تا که عقربه آمد سر قرار

آمد سر قرار ولی یک نفر کم است

آمد "دقیقه ی همه از راه آمدند"

در باز شد مسافر من پشت در کم است

شاعر : مسعود فرد منش

golepaeezi — Mon, 14 Apr 2008 04:56:39 GMT

با تو چه زندیگی یایی که تو رویاهام نداشتم

تک وتنها بودم اما تو رو تنها نمی ذاشتم

چه سفرها با تو کردم چه سفرها تو رو بردم

دم مرگ رسیدم اما به هوای تو نمردم

دارم از تو می نویسم که نگی دوست ندارم

از تو که با یه نگاهت زیر و رو شد روزگارم

موقع نوشتنام وقت اسم گذاشتام

کسی رو جز تو نداشتم اسمی جز تو نمی ذاشتم

حتی من به آروزهات تو رو آخر می رسوندم

می رسیدی تو ، من اما آروز به دل می موندم

هی می خواستم که بگم که بدونی حالمو

اما ترس و دلهوره خط می زد خیالمو

هرچی شعر عاشقونه س من برای تو نوشتم

تو جهنم سوختم اما می نوشتم تو بهشتم

اگه عاشقونه گفتم عشق تو باعث شه

اگه مردم تو بدون چه کسی باعثه شه

توی گفتن و نگفتن از چه روزایی گذشتم

اینقده رفتم و رفتم که هنوزم برنگشتم

من تمام قصه هام قصه ی توست اگه غمگینه اون از غصه ی تو ست