سکوت و مهر لبهایم

درون چشم هایم خواهشی بر پاست

درونت غرق خواهم شد

دوست خواهم داشت

و ديگري هرگز نداند كه چرا خيس نشد

حافظ کنار عکس تو من باز نیت میکنم
انگار حافظ با من و من با تو صحبت میکنم
وقت قرار ما گذشت و تو نمی دانم چرا
 دارم به این بد قولیت دیریست عادت میکنم
چه ارتباط ساده ای بین من و تقدیر هست
تقدیر و ویران میکند من هم مرمت می کنم
در اشتباهی نازنین تو فکر کردی این چنین
من دارم از چشمان زیبایت شکایت می کنم
نه مهربان من بدان بی لطف چشم عاشقت
 هر جای دنیا که روم احساس غربت می کنم
بر روی باغ شانه ات هر وقت اندوهی نشست
در حمل بار غصه ات با شوق شرکت میکنم
یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت
هر چند اندک باشد آن را با تو قسمت میکنم
خسته شدی از شعر من زیبا اگر بد شد ببخش
دلتنگ و عاشق هستم اما رفع زحمت میکنم

شب است و ماه می رقصد

ستاره نقره می پاشد

شقایق بوسه می خواهد ز لبهای هوس انگیزه زنبق ها

من اما سخت می گریم

خداوندا تو می گفتی که نامردان بهشت را نمی بینند

من اما دیده ام

نامرد مردانی که از خون پاک مردان کاخ می سازند