کسی چه میداند ؟ انتهای تاریکیست یا ابتدای روشنایی!........................
سکون و ایستایی به سر منزل خود رسیده است!...............................
من در مرز روشنایی ایستاده ام ،‌نیمه راه مقصدم را میگویم....................
و هیچ تنابنده ای مقصد مرا آن طور که تو میشناسی،‌نمیشناسد.............
همه شانه بالا می اندازند، نگاهی میکنند ، گاهی میخندند و میگذرند!.......
......................و من اینجا تا طلوع  منتظر میمانم ، شاید همسفر شدیم.
........................................................میدانی نگرانی ام از چیست؟
......................................اینکه تو هم مقصدت را عوض کرده باشی!!!
...........................................................................................
..............آرزویم این است،راه گم نشود ،چه با من ،چه بی من!
آسمان ، من می نویسم ، چه با تو ، چه بی تو

خداوند همیشه به عیادتمان می آید

 تومراداری ومن

که خدا هست خداهست

نگاهی کن مرا یک لحظه و دریاب

نه از شرم است .

دلم را به دریا می زنم

دلم را میکنم دریا

خواهم گفت : با تو....

نگاهم را نگاهی کن

نگاهت سرد وخاموش است

باکی نیست

من آنرا تا ابد تا بی نهایت

عشق ايستادن زير باران وخيس شدن با هم نيست

 دوستي يعني يكي براي ديگري چتري شود